Skal Man noen gang bli virkelig god nettverksadministrator eller skjønne nettverk og internett i dybden er TCP-IP nøkkelen til å lykkes.
Eg veit ikkje med dere, men eg er konstant nysgjerrig på alt. Alltid noe eg har lyst til å lære meg, sette meg inni. Stor frykt for å stagnere, skremmande!
Kva er TCP IP?
- Det er ein nettverksprotokoll
- Det er eit sett med regler som må til for å gjøre nettverket ditt internett kompatibelt
- Det er ein industristandard for åpne systemer (Åpne systemer er standardbaserte databehandlingsmiljø)
- TCP-IP er både transport som fører data og ein protokoll med regler for korleis dataene skal
transporterast
Å skjønne TCP-IP er ein utfordring for di fleste, så eg skal forklare korleis det fungerer så bra eg kan på ein enkel måte.
Startar med kva TCP-IP ikkje bryr seg om
- Maskinvare, operativsystem, grafiskbrukargrensesnitt – Vel din favoritt
- Overføringsmediet – Kabel eller trådlaust null stress.
- Leverandør – vel sjølv.
TCP-IP vever saman internett uansett kva maskinvare og programvare du bruker.
TCP-IP kjører på og koplar seg til nesten kva som helst, ikkje bare standard nettverks einingar som datamaskiner og skrivarar.
Du har kanskje sett The Big Bang Theory? Der di legger ut alle lysa i huset ut på internett, og ein gjeng med japanske nerder slår lyset av og på. Det går fint ann, så lenge du gjør om alle lysa i huset ditt om til nettverkseiningar (det er omfattande arbeid)
Det er mye rart som er kopla til internett, alt frå kaffitraktarar, brusautomatar til bilar.
Veldig artig! Spørsmålet er bare kva nytteverdien i dette er, kan diskuterast om det er noen.
I starten ble TCP-IP utviklet for å kopla saman datamaskiner frå ulike leverandørar, og utvikla seg til slutt til å bli ein standard for alle maskiner og operativ system. (Det finst sjølvklart alltid noen få unntak frå ein regel, det er ikkje snakk om tyngdekrafta her)
Over 50 millionar datamaskiner kjører med TCP-IP!
Dybden
TCP-IP bruker de 4 store nettverksoppgåvene: E-post, surfing, filoverføring og ekstern pålogging. TCP-IP er ein samling av protokoller, som utfører mange oppgåver og leverer mange tenester, de to viktigaste protokollane er TCP og IP (litt opplagt)
Når ein TCP-brukar ber om ein forbinding, sender den ein forespørsel til ein anna maskin, for å kunne sende ein slik forespørsel, må sendar spesifisere mottakarens adresse og postnummer. Når denne prosedyren er gjennomført, tilbyr TCP ein full forbindelse. Det gjør at data kan strømme i begge retningar på same tid. Maskinene holdar sjølv styr på di dataene som blir sendt og mottatt. Når forbindinga skal avsluttes, blir det frå ein av maskinene sendt ein beskjed om at det ikkje er meir data å sende. Den andre maskina bekreftar den beskjeden, og data kan ikkje lenger bli sendt.
I motsetting til TCP, er IP ein forbindingslaus protokoll, det er ingen oppkopla forbinding mellom di som skal kommunisere. Kvar pakke som går igjennom internett vil bli behandla som ein eigen pakke helt uavhengig av di andre pakkane (data-pakker/ip-pakker) Om ein av vegane til målet ikkje er tilgjengelig, har ruterane funksjoner for å omredigere pakkane. TCP-IP er altså da ein rutbar protokoll.
Kan skrive litt meir om routing ein anna gong, det er så mange tema her som overlappar kvar andre, litt vanskelig å ikkje ta heilt av!
Kan samanlikne det med å sende eit kjempe langt brev fordelt over ein haug av postkort, der korta tar forskjellige veier frem til mottakaren. Gjerne ikkje den kortaste og mest logiske vegen, men kommer frem til slutt. (som regel)
Det sitter IP-informasjon i alle IP-pakker, som innehelder Opphavsadresse, mottakaradresse og andre opplysningar som mottakaren trenger. IP klarer ikkje sjølv å skjekke om det er noe som er feil med pakken, så den får hjelp av ICMP-protokollen. (Internett Message Protocol) Den rapporterer om oppståtte feil til avsendaren.
Feilfinning og samansetting av dataene i riktig rekkefølgje utførast ikkje av IP, men løysast på eit høgare lag i OSI-modellen, det vil eg også greie ut om ein gong.
IP-adresser
Kvar datamaskin som er knytta et TCP-IP-nett må ha sin unike adresse for å kunne kommunisere, derfor trenger den ein IP-adresse. Det er eit 32-bit nummer som identifiserer sendaren eller mottakaren av data.
Kan også være 64-bits adresse om du kjører Ipv6, eg antar at di fleste framleis kjører på Ipv4
32 bit (4 byte) og er på formel w.x.y.z.
Eit eksempel på IP adresse er på desimalt format
128.121.188.201.
Kan også skrivast på binært format:
10000000.1111001.10111100.11001001
Binære tall: brukast av datamaskiner: 0 og 1.
Desimale tall: brukast av menneskjer: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 og 9.
Liten Avsporing.
Det kan være greit å vita korleis man konverterer frå desimale tall over til binære tall og omvendt, her kan du laste ned fancy kalkulator. Sjølv om både Windows og Linux sin vitenskaplige kalkulator er meir enn bra nokk.
Du lærte sikkert på skolen at i f.ekst tallet 123 er det 1hundre, 2tiere, og 3enere.
Kan skrives 1*100 + 2*10 + 3*1 = 123
Legg merke til korleis talla vi multiplisere med går i ein tigong, poenget er det er vårt talsystem som fungerer slik.
Da over til datamaskinen sitt talsystem, da blir 123 representert noe annleis.
0*128 + 1*64 + 1*32 + 1*16 + 1*8 + 0*4 + 1*2 + 1*1 = 01111011
Skriver du svaret inn i ein kalkulator som kan gjøre binære tall om til desimale tall finner du ut at 01111011 er 123 desimalt.
Legg merke til korleis talla vi multipliserer med går i ein togong. Du ser kanskje systemet? Legger vi samen talla 128 + 64 + 32 + 16 + 8 + 4 + 2 + 1 = 255.
Reknar du med 0 blir det 256 teikn.
Det gjør kanskje ikkje så mye meining enda, men eg kommer dit etterkvart.
Korleis gjøre binærtall om til desimal tall?
Eg kan ein formel som gjelder for alle talsystem: siffer * talsystem ^ i posisjon.
Så skal vi gjøre om 01111011 om til 123 igjen blir det.
0*2^7 + 1*2^6 + 1*2^5 + 1*2^4 + 1*2^3 + 0*2^2 + 1*2^1 + 1*2^0
= 1*64 + 1*32 + 1*16 + 1*8 + 1*2 + 1*1
= 64 + 32 + 16 + 8 + 2 + 1
= 123
Avsporing over
Da over til IP-adresser igjen, snart blir det klarering i detta.
Ipv4 bruker 32-bits (4 byte) adresser, som avgrensar adresse området til: 4294 967 296 (2^32) Altså ein god del adresser.
Mange er reservert for spesielt bruk, som private nettverk ( -18 millionar adresser)
Og multicast adresser ( - 1 million adresser )
Ei IP-adresse er ein unik nettverksadresse som tildeles ein eining, som regel er det ein datamaskin eller skriver. Skrives som regel i fire grupper kvar på 8-bits. Kvar gruppe er konvertert over til desimaltal
Frå gammalt av er nettverk delt opp i klasser (1981) A, B, C og D. Framleis ganske utbredt å bruke, klase C nettverk er høvelig for di fleste privat personar, organisasjonar og små bedrifter.
I dag kan man vel sjølv korleis man vil deler opp, man får tildelt ei nettlinje. Den blir delt opp og tilpassa av It ekspert sjå skolen/bedrifta saman med ISP (internett service provider/nettleverandør) lager ei subnetmaske i lag.
Nettlinje: 213. 145.177.184/255.255.255.252.
Deler nettlinja opp i Net ID og Maskin ID (eller Host-ID)
Man velger selv kor man vil dra streken, da blir det 3 til maskin ID og 29 til net-ID.
29.
29+3 = 32. Get it?
Når du koplar deg opp mot ei webside vil du jo ikkje trenge huske sånne lange talrekker, det hadde ikkje vore spesielt effektivt eller hyggelig. Di fleste TCP-IP kommandoar erstatte talla med namn. Det er det DNS som gjør (Domain Name System) Den er snill og koplar talla opp til riktig domenenamn. Den oversetter frå Domenenamn over til IP-adresser.
www.tull.no = Domene
Man kan finne ut kva ip-adressa til tull.no er ved å bruke Nslookup i cmd.
Det vil eg ta seinare
Privatpersonar trenger som regel ikkje vite kva IP-adressa til ei side er, holde fint å vite domenet. Men det er greit å kunne litt grunnleggene om nettverk og internett, internett er jo eit stor stort nettverk. Skjønner man samanhengen i ting, er det mye lettare å fiksa og tilpasse tilkoplinga si heime.
Det er sjølvklart masse anna å si om TCP-IP
FTP (filoverføring)
Kos dere!
1 kommentar:
argh...teite Html feil...
Legg inn en kommentar